BÖYLE OLUR EFENDİ ADAMIN BLOGU

                                   
bazen kendimi ve hayatımı çok anlamsız ve boş bulurum. böyle dönemlerde kendimi sorgular yapmam gereken ne kadar çok şeyin olduğunu düşünürüm ve bunları düşünürken birşeyler yapmış olmak adına kitaplara sarılırım. hatta benim kitap okumam sadece bu dönemlere rastlar. bunun dışında fazla okuyan biri değilimdir.
      yine böyle bir nöbet dönemimde hislerim beni bir şeyler yapmaya sevk etti ve sezai karakoçun bütün kitaplarını aldım tek amacım sezai karakoç'u okumak ve anlamak. Eğer bu tembelliğimle bunu başarabilirsem gerçekten bir şey yapmış sayacağım kendimi.

                                                               
       

Varsayalım ki Amerikalı bir kadın  Boston'da okumuş ve bütün akademik rüştünü ispat etmiş olsun.

Yine varsayalım ki Kızılderililerin son kalıntılarından bir gettoya girsin ve orda üstü başı  perişan bir şekilde duran bir Kızılderili kadın görsün ve bu kızılderili kadın yere tükürsün.

Amerikalı kadın üstün akademik özelliğinin bir parçası olan retoriğini de arkasına alarak kadına bir takım ikazlarda bulunsun onu azarlasın hatta aşağılasın.

ben karışmam doktor dedi
"anne olacaksın"  dedi sevgili eşime
biliyor musun
bu aynı zamanda benim baba olmam demek
ama daha çok yeni varlığı belli bile olmuyor.
9 ay
nasıl geçer.
askere de gideceğim hem.
 yani iki şafak birlikte bekleyeceğim.
adı ahmed olacak tabi oğlumun. gel bakalım ahmed efendi
gör bak dünya kaç bucakmış.

kim bu ya

kim böyle pervasızca hayatımın sınırlarına dokunan...ben alışığım dişlerimi sıkmaya, sinirlenince kendime zarar vermeye..."ya bak çok ciddiyim ciddi şekilde kırarım seni.." hiç bir zaman bu kararlılıkla ve karşımdakinin gözlerinin içine baka baka konuşamadım. keşke konuşabilseydim eksiklik bende galiba...

bak hiç bir idealim yok benim...farklı yada farksız olması önemli değil, ideal sahibi bir insan değilim ben dahası ideal bir insan da değilim... ortalama türk insanıyım ne şeytan tüyü var ne de meleklik dönemlerimden artakalan kanatlarım...sadece kıllı bir insanım işte... hem ne kıllı...

                          yeni bir blog tutmaya başlıyorum... madem yenisini tutacaktın niye eskisini terkettim...? bilmem sıkıcı gelmeye başladı.

                          ey blog her gün iştahla üzerine yazılar yazılacak tarafımdan ama bu seni aldatmasın bir gün sende bütün fani bloglar gibi kapatılıp gümbürtüye gidebilirsin ona göre. Ama şunu da bil ki ne kadar yaşadığın önemli değil nasıl yaşadığın önemlidir... pöh pöh pöh...

                                                                                                                                                                   imza:

 mehmedefendi