BÖYLE OLUR EFENDİ ADAMIN BLOGU

Tanrım ne korkunç

Sanki inanmıyor gibiyiz

Balçıkla, kan pıhtısına

Bilmiyorum neden,

Som altının

Büyüsüne kapıldık

Omzumuzda bize ferahlık veren ağır yükler,

Yok sanki.

Sanki dağların anlamı yok.

Sanki bütün yıldızlar beş köşeli.

Keşke yıldızları anlasaydık tam anlamıyla,

Türlü türlü inanışım var benim,

Yıldızlar hakkında.

Ama hiç birine bir tek köşe bile atfetmedim

Korusunlar diye merkezlerinde taşıdıkları gizemi

Tanrım şükür ki ben bilmeyenlerden değilim

En kutsal yıldızların köşelerini belli etmeyenlerin olduğuna.

Son söz olarak barış dedik madem

Çatılmış tüfeklerle belli ettik rengimizi.

Yıldızların sadece gökyüzüne yakıştığını

da söyleyeceğim.

Ellerin nasır tutmuş işçi elleri.

İncinmek nedir bilir misin bilmem

Ama ben incittim sol elini

Ama incinmedi kalbin

Gülümsedin hep incitmemek için

Güçlüydün.

Ama sol elin hep zayıf kaldı

Kim bilir

Belki Yine yürürüz o eski yollarda

Yol ayrımında eski bir minibüs alır bizi

Köyünü anlatırsın belki bana

Minibüsün şoför mahallinde otururuz

Temmuz puluyla oynamam bu sefer

Şoför sana kızmasın diye

Bir ormana gideriz.

Ben uçuk hayallerimi anlatırım sana

Sen bana kumar çiçekleri toplarsın

Veya sen bana minsirina anlatırsın

Ben çiçek toplarım sana

Bir salah okunur camiden

Ölümü düşünür ağlarsın

Bilgece bir söz söylerim sana

Ölüm hakkında

Sen gülümsemeye başlarsın şaşkınlıkla

Biliyorum bütün bunlar hayal

Ne o eski yollar kaldı

Ne minibüsler

Ne temmuz pulları

Ne kumar çiçekleri

Ne minsirina

Ne de bendeki saf çocukluk

Ve bilge çocuk sözleri

Ama sen yine gülümse

İthaka

Bana efendilik eden

Küçük iblislerden izin aldım.

Ağustos böceklerini dinleyeceğim

Ağustos böceklerinin tanrısal türkülerini

Ki onların türküleri benzemez

Gönül hoş etmek için söylenen türkülere

İşçi bir annenin eline dokunmak kadar

İçlidir onların haykırışları

Ve bir anne elini incitmek kadar incitir

Susuşları

Ben

Ne karıncalara inanırım

Ne de onların acımasız hırslarına

karanlıkların arasından seslendi Maşruklu adam

güzel ve şımarık yavuklusuna.

seni seviyorum dedi.

seni seviyorum,

çer çöp arasından.

hardan dikenden oddan

kanayan tenimle beraber.

yağma edilmiş talan olmuş

vatanımla beraber.

seni seviyorum

senin şehrindeki heykeller kadar pürüzsüz

benim şehrimin

şarapnel parçalarıyla delik deşik olmuş

evleri kadar yaralı.

seni İstanbul kadar seviyorum dedi

seni

ülkemin insanlarının mahzun bakışları gibi

seviyorum dedi

ve bitirdi sözünü.

ya ver kendini bana

ya yık beni de ülkem gibi.